اصطلاحات و کلماتی که در این آییننامه به کار برده شده دارای معانی ذیل میباشند: 1- ابطال گواهینامه: سلب اعتبار قانونی آن. 2- اتوبوس: هر نوع وسیلهی نقلیهی موتوری مسافربری که ظرفیت آن با راننده و کمک راننده 22 نفر یا بیشتر باشد. 3- اتوبوس برقی: اتوبوسی که به وسیله باتری یا نیروی برقی که از سیمهای هوایی دریافت میدارد حرکت نماید ولی روی ریل نباشد. 4- اتومبیل: هر نوع وسیلهی نقلیهی موتوری که لااقل دارای دو چرخ جلو و دو چرخ دیگر در عقب بوده و برای حمل بار یا انسان به کار رود. 5- اتومبیل آموزشی: اتومبیلی که برای تعلیم رانندگی اختصاص داده شده و باید دارای دو کلاج و دو ترمز و دو آیینه بوده و متعلق به یکی از آموزشگاههای مجاز تعلیم رانندگی باشد. 6- اتومبیل سواری: اتومبیلی که برای حمل انسان ساخته شده و ظرفیت آن با راننده حداکثر شش نفر است. 7- اتومبیل مدارس: اتومبیلی که برای رفت و آمد شاگردان آموزشگاهها اختصاص داده شده. 8- ارتفاع چراغ: فاصله مرکز چراغ با وسیلهی نقلیه بدون بار یا مسافر تا کف راه. 9- استیشن: اتومبیل سواری که ظرفیت آن با راننده حداقل هفت نفر و حداکثر نه نفر باشد. 10- بارکش: هر نوع وسیلهی نقلیهای که برای حمل بار ساخته شده. 11- پارکمتر: دستگاهی که با انداختن سکه تعیینشده در آن اجازه توقف وسیلهی نقلیه را در زمان معینی میدهد. 12- پارکینگ ممنوع: ایست وسیلهی نقلیه جز برای سوار و پیاده کردن آن هم به شرط وجود راننده در پشت فرمان ممنوع است. 13- پیاده: شخصی که بدون استفاده از هیچ نوع وسیلهی نقلیهی موتوری یا غیرموتوری حرکت مینماید. 14- پیاده رو: قسمتی از خیابان که در امتداد آن واقع شده و برای عبور و مرور پیادگان اختصاص یافته است. 15- پیچ: انحراف مسیر مستقیم راه. 16- ترافیک: عبور و مرور وسایل نقلیه و اشخاص و حیوانات در راهها. 17- تراموای: وسیلهی نقلیهای که در شهر و حومه برای حمل مسافر به کار میرود و با نیروی برق روی ریل حرکت مینماید. 18- تراکتور بارکش: وسیلهی نقلیهی موتوری که جهت کشیدن یدکهای بارکش ساخته شده. 19- تراکتور کشاورزی: وسیلهی نقلیهی موتوری که برای کارهای کشاورزی یا برای کشیدن ماشینها و آلات دیگر کشاورزی یا شخم زدن به کار رود. 20- توقف مطلقا ممنوع: ایست وسیلهی نقلیه در هر مدت ممنوع است. 21- توقیف گواهینامه (ضبط): اخذ و نگهداری موقت گواهینامه. 22- جاده: راه خارج شهر برای عبور و مرور وسایل نقلیه. 23- جاده اصلی: جادهای که در برخورد با جاده دیگر پهنتر است یا با نصب علایم راهنمایی اصلی تلقی شود. 24- جاده فرعی: جادهای که از جاده اصلی منشعب شده و از آن تنگتر است یا با نصب علایم راهنمایی فرعی به شمار میرود. 25- جاده خصوصی: جادهای که اشخاص یا مؤسسات برای استفاده شخصی ساختهاند و استفاده دیگران از آن منوط با اجازهی مالک است. 26- چرخ فلزی: چرخی است که محل تماس آن با کف زمین فلزی باشد. 28- حق تقدم: حق عبور وسیلهی نقلیهای زودتر از وسایل نقلیه دیگر یا از پیادهها و بالعکس. 28- خیابان: راه عبور و مرور در مناطق مسکونی. 29- خیابان اصلی: خیابانی که در برخورد با خیابان دیگر پهنتر است یا با نصب علایم راهنمایی اصلی تلقی شود. 30- خیابان فرعی: خیابانی که از خیابان اصلی تنگتر است یا با نصب علایم راهنمایی فرعی شناخته شود. 31- دستگاه تهویه: دستگاهی که به وسیله گاز یا بخار متراکم هوای داخل اتاق وسیلهی نقلیه را خنک مینماید. 32- دوچرخه موتوردار (گازی): دوچرخهای که به وسیله موتوری که نیروی آن متجاوز از پنج اسب نباشد حرکت نماید. 33- راه: اعم است از خیابان و جاده و کوچه. 34- راننده: کسی که هدایت وسیلهی نقلیه را توسط فرمان یا به وسایل دیگر به عهده داشته باشد. 35- راهآهن: ریلهای آهنی موازی ثابتی که لکوموتیوها و قطارها بر روی آن حرکت مینمایند. 36- روز: از طلوع تا غروب آفتاب. 37- سازنده وسایل نقلیه: شخص یا مؤسسه یا کارخانهای که وسایل نقلیهای را که مطابق این آییننامه باید شمارهگذاری شوند میسازد، یا قطعات ساختهی آنها را سوار (مونتاژ) مینماید. 38- شب: از غروب تا طلوع آفتاب. 39- شماره غیر مجاز: :الف: شمارهای که به موجب آگهی قبلی شهربانی باید تجدید گردد. :ب: شمارهای که در کشور خارجی روی وسیلهی نقلیه نصب شده و پس از ورود به ایران با وجود انقضای مدت اعتبار آن عوض نشده باشد. :ج: شمارهی ترانزیت که در کشور ایران برای مسافرت به خارج داده شده و استفاده از آن در داخل کشور ممنوع است. :د: شمارههای موضوع قانون مجازات استفادهکنندگان از پلاکهای تقلبی مصوب سال 1345. 40- شماره وسیلهی نقلیه: عدد یک یا چند رقمی که از طرف متصدیان مربوط روی پلاکهای مخصوص منقوش و به وسیلهی نقلیه منصوب میگردد. 41- ظرفیت اتومبیل: وزن بار با تعداد مسافر که از طرف افسر کاردان فنی شمارهگذاری شهربانی برای وسیلهی نقلیه تعیین میشود. 42- علایم: هر نوع علامت مانند تابلو، نوشته، خطکشی، چراغ، سوت، حرکت دست و غیره که به وسیله مقامات صلاحیتدار یا رانندگان برای کنترل و تنظیم عبور و مرور به کار میرود. 43- قطعات اصلی: کلیهی قسمتهای اساسی وسیلهی نقلیه که طبق این آییننامه باید شمارهگذاری شود مانند موتور و شاسی و اتاق که تعویض آنها باعث تغییر مشخصات اساسی وسیلهی نقلیه میگردد. 44- کارت مشخصات: کارتی که مشخصات مالک و وسیلهی نقلیه شمارهگذاریشده در آن ثبت و به مالک وسیلهی نقلیه تسلیم میگردد. 45- کارت شهری: کارتی که مجوز رانندگی وسایل نقلیه عمومی در شهر و حومه میباشد. 46- کوچه: راهی در مناطق مسکونی که عرض آن حداکثر شش متر باشد. 47- گذرگاه پیاده: در تقاطع راهها امتداد پیادهروها در سواره رو یا هر محل دیگری از سوارهرو که به وسیله خطکشی یا میخکوبی یا سایر علایم جهت عبور پیادگان اختصاص داده شده. 48- گواهینامهی رانندگی: اجازهنامه برای رانندگی وسایل نقلیه که از طرف مقامات صلاحیتدار به نام اشخاص صادر شود. 49- منطقه ممنوعه: منطقه و محلی که عبور و مرور وسایل نقلیه در آنها به وسیله علایم خاص ممنوع شده باشد. 50- مواد خطرناک: هر نوع مواد منفجره یا محترقه یا مایعات آتشزا و گازهای فشرده و امثال آنها. 51- موتور سیکلت: وسیلهی نقلیهی موتوری که دارای دو یا سه چرخ است و نیروی آن متجاوز از پنج اسب میباشد. 52- مینی بوس: هر نوع وسیلهی نقلیهی موتوری مسافربری که ظرفیت آن با راننده حداقل ده نفر و حداکثر بیست و یک نفر باشد. 53- وزن با بار: وزن وسیلهی نقلیه به اضافه وزن بار آن. 54- وسیلهی نقلیه امدادی: وسیلهی نقلیه مخصوص خدمات پلیسی، بهداشتی آتشنشانی و امثال آنها که وسیله شهربانی تعیین و یا علایم مخصوص مشخص میشود. 55- وسیلهی نقلیهی موتوری: وسیلهی نقلیهای که با نیروی موتور بر روی چرخهای خود حرکت کند. 56- وسیلهی نقلیه غیرموتوری: وسیلهی نقلیهای که نیروی محرک آن از موتور نباشد. 57- وسیلهی نقلیه کشاورزی: به وسیلهی نقلیهای که جهت امور کشاورزی ساخته شده مادام که در مزارع کار کند اطلاق میشود. 58- وسیلهی نقلیهی موتوری ویژه: وسیلهی نقلیهی موتوری که مخصوص انجام کارهای فنی و ساختمانی و جادهسازی و امثال آن است. 59- یدک: وسیلهی نقلیه چرخدار با موتور یا بیموتور که توسط وسیلهی نقلیهی موتوری دیگری کشیده شود. 60- یدککش: وسیلهی نقلیهی موتوری که یدک یا یدکهایی را به دنبال خود میکشد. 61- یدک متصل (شبه یدک) یدک بدون نیروی محرک (بیموتور).