عیب وقتی مخفی محسوب است که مشتری در زمان بیع عالم به آن نبوده است اعم از این که این عدم علم ناشی از آن باشد که عیب واقعا مستور بوده است یا این که ظاهر بوده ولی مشتری ملتفت آن نشده است.